ولادتش در سنهء 145 به مكه شده بود و نشو و نمايش در مدينه و پيوسته صائم النهار و قائم الليل بود و سى مرتبه به حج مشرّف شده بود كه اكثرش پياده بود و وقتى با شوهرش اسحاق مؤتمن به زيارت حضرت ابراهيم خليل عليه السّلام مشرف گشتند در مراجعت ، به مصر عبورشان افتاد كراماتى از آن مخدره سرزد « 1 » كه مصريان خواهش توقف او را نمودند ، پس در مصر متوقف گشت و پيوسته از بركات او استفاده مىكردند . و شافعى - كه رئيس مذهب شافعيه است - از آن مخدّره اخذ حديث مىكرده . و نقل شده كه : آن جليله قبرى براى خود به دست خود كنده بود و پيوسته در آن قبر داخل مىگشت و نماز مىخواند و قرآن تلاوت مىكرد تا آن‌كه شش هزار ختم قرآن در آن قبر نمود ، و در ماه رمضان سنهء 208 وفات كرد ، و در وقت احتضار روزه بود او را امر به افطار نمودند ، فرمود : وا عجبا سى سال است تا به حال كه از خداى تعالى مسألت مىكنم كه با حالت روزه از دنيا بروم و حال كه روزه هستم افطار كنم ، پس شروع كرد به خواندن سورهء انعام چون رسيد به آيهء مباركهء لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ به دار السلام رحلت كرد . و كراماتى از آن مخدره نقل كرده‌اند ، بلكه كتابى در مآثر از او نوشته‌اند موسوم به مآثر النفيسه ، لكن مقام گنجايش نقل بيش از اين ندارد « 2 » . و صاحب عمدة الطالب گفته كه : نفيسه دختر زيد بن على بن الحسن بن على بن أبى طالب عليه السّلام است . علي بن أبي الحسن الموسوي العاملي الجبعي « 3 » از اعيان علما و فضلاى عصر خويش ، زاهد عابد فقيه ورع جليل القدر ، از شاگردان شهيد ثانى است .

--> ( 1 ) . نك : گوهر خاندان امامت ، ص 82 از عطاردى ( 2 ) . در مورد اين بانوى باتقوا و فضيلت ر . ك : اعيان الشيعه ، ج 10 ، ص 227 ؛ اعيان النساء ، ص 615 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 423 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 232 ؛ العبر ذهبى ، ج 1 ، ص 271 ؛ رياض العلماء ، ج 5 ، ص 85 ؛ النجوم الزاهره ، ج 2 ، ص 180 ؛ عمدة الطالب ، ص 67 ؛ شذرات الذهب ، ج 2 ، ص 21 ؛ فوات الوفيات ، ج 2 ، ص 607 ؛ مرآة الجنان ، ج 2 ، ص 23 ؛ وفيات الاعيان ، ج 5 ، ص 423 ( 3 ) . امل الآمل ، ج 1 ، ص 117